اول ما فتحت عنيا

اولا : احب اعرفكوا بنفسى، انا من ضيع فى الاوهام عمره

الدنيا عندى وردى وردى وردى وردى كله تمام و كل حاجه زى الفل الحمد لله.

اول ما جيت الدنيا كنت زى ما وصفت بالضبط كله تمام، لقيت نفسي محاطه بخمس بنى ادمين و اللى هما عيلتى طبعا، كنت انا اخر العنقود زى ما بيقولوا( بالمناسبه انا بنت) و اسمى طبعا زى ما شفتوا فى البروفيل بتاعى إسلام و محدش يقوللى ازاى ده اسم ولد عشان هرد واقول هو كده انا كده خلقتى كده مبسوط كده.

المهم مش هطول عليكوا لقيت نفسي عايشه فى السعوديه مع عيلتى والحياه هناك تمام طالما انا مع ماما وبابا و اخواتى يبقى خلاص مش مهم اى حاجه تانى.

طبعا كنت بطلع الاولى عالمدرسه ( و الله العظيم ) و مكنش عندى صحاب خالص ، معرفتش اصاحب حد غير على ثالثه ابتدائى و كانت صحبتى دى فلسطينيه واسمها منى ومنى دى حكايتها حكايه هقولكوا عليها بعدين لانها اثرت فى حياتى جدا بعد كده.

كان الروتين اليومى بتاعنا بنصحى نروح المدرسه نرجع نتغدى و بابا يجيبلنا شرايط الفيديو اللى لسه واصله من مصرنتفرج عليها و كنا كل خميس و جمعه اجازه كنا بنخرج يوم مع اصحاب بابا المصريين ونريح اليوم التانى فى البيت.

اوقات كان بابا بيقعد يقرالنا الشعر اللى بيكتبه ( على فكره بابا شاعر ممتاز جدا و كان بيكتب الشعر ده فى ماما) و ورثت منه كتابه الشعر بس حاجه على قدى كده ممكناكتب خواطرى عالمدونه منن وقت للتانى بس يا رب متزهقوش.

مش هطول عليكوا انا عارفه انى رغايه جدا بس باختصار انا حد بيحب الاحساس بكل معنى الكلمه.